crossing the unexplored Cardamom Mountains!
Door: petervropreis
Blijf op de hoogte en volg Peter
10 December 2011 | Cambodja, Khett Batdambang
Na de eerste ontmoetingen met de Cambodjanen in Koh Kong, vertrek ik langs de asfaltweg in oostelijke richting. Na 40km rij ik van de hoofdweg af, de dirtroad in! Cambodja het off-road paradijs? Dat willen we zien en beleven!
Zalig hier, dwars door regenwoud, genieten van allerlei onbekende geluiden! En onbekende bewegingen, want..., wat ruist er in het struikgewas...?? De weg wordt soms breder, dan weer smaller, afwisselend mooi vlak, en plots weer een puinveld met veel goten door hevig regen. Verkeer is hier amper, slechts 10-tal moto’s per uur...
In Thma Bang wordt ik door een vriendelijke mevrouw uitgenodigd, en ik kan er onder een afdakje naast haar shop blijven overnachten in mijn hangmat! Nadat ik me kon opfrissen in een beekje wat verderop (tussen een massa kikkers die me bij valavond verwelkomden met een heus kwaak-orkest) ontmoet ik James (Aussie) en Petros (Griek). 2 fietsers die uit de tegengestelde richting komen. Een avondje ervaringen uitwisselen, en vooral wilde plannen maken!!
Road to Battambang? No road sir, no possible! Ook geen weg op de kaart? Dat moeten we toch even verifieren! No possible, dat moeten ze echt niet zeggen tegen ons! We leggen er ons bij neer dat het niet lukt vanuit Thma Bang, en gaan terug naar Koh Kong. James gaat verder naar Thailand, maar Petros en ik bereiden ons voor op het avontuur.
Na heel wat rondvraag vinden we toch iemand die denkt dat het mogelijk is om in Battambang te geraken via de Cardamom Mountains. Maar er zijn zo goed als geen dorpjes... Dus beetje proviand meenemen!
Onderweg rijden we door enkele mini dorpjes van slechts 100 inwoners, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel strooien hutjes gezien! Onvoorstelbaar hoe de mensen hier leven... met zeilen worden extra afdakjes gemaakt tegen zon en regen. Sommige hutjes hebben al een dak in staalplaat, en nog anderen hebben al centen en tijd gevonden om houten wanden te maken.
Mensen, kinderen, honden, katten, kippen, eenden, varkens, lopen hier allemaal door elkaar alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Vissen spartelen rond in kuipen, in enkele centimetertjes water... Als men honger heeft grijpt men iets vast een kapt men de kop eraf, en geloof me, niets van het beestje gaat verloren, alle ingewanden worden zel ergen in verwerkt! Alle beentjes worden binnengespeeld door de vele honden, want iets anders krijgen ze niet. Rijst is de basis van elke maaltijd.
Op zekere avond worden we uitgenodigd bij de oudste man van het dorp, die duidelijk al onder invloed is... onmiddellijk worden blikken bier aangebracht, wordt er ricewine geschonken, en wordt er minstens elke 2 minuten geklonken en dus glaasjes leeggedronken! Communicatie is een probleem, maar samen drinken lukt zonder problemen! De ricewine is enorm troebel en stinkt echt walgelijk. Een local toont zat er allemaal in het vatje ricewine zit: allerlei bladeren, takken en benen, schedel van vleermuis,... hmm, lekker... maar stijgt vooral pijlsnel in je hoofd!
De tocht van Koh Kong naar Battambang heeft Petros mooi in woord (en beeld) gebracht op zijn blog: http://www.cyclinginflipflopland.blogspot.com/2012/01/cardamons-part-ii-thma-bang-to.html
Een mooie uitdaging, waarvan we heel intens genoten hebben! Een aanrader, als je geen schrikt hebt om 4 dagen lang 3 keer daags rijst (vooral met ingewanden te eten), er niet tegen opziet in hangmat te slapen, tevreden te zijn met enkel een emmer bruin water om al het stof van je af te wassen...
Bekijk mijn foto’s: https://picasaweb.google.com/rekkieboy/Cambodia2011#
Zalig hier, dwars door regenwoud, genieten van allerlei onbekende geluiden! En onbekende bewegingen, want..., wat ruist er in het struikgewas...?? De weg wordt soms breder, dan weer smaller, afwisselend mooi vlak, en plots weer een puinveld met veel goten door hevig regen. Verkeer is hier amper, slechts 10-tal moto’s per uur...
In Thma Bang wordt ik door een vriendelijke mevrouw uitgenodigd, en ik kan er onder een afdakje naast haar shop blijven overnachten in mijn hangmat! Nadat ik me kon opfrissen in een beekje wat verderop (tussen een massa kikkers die me bij valavond verwelkomden met een heus kwaak-orkest) ontmoet ik James (Aussie) en Petros (Griek). 2 fietsers die uit de tegengestelde richting komen. Een avondje ervaringen uitwisselen, en vooral wilde plannen maken!!
Road to Battambang? No road sir, no possible! Ook geen weg op de kaart? Dat moeten we toch even verifieren! No possible, dat moeten ze echt niet zeggen tegen ons! We leggen er ons bij neer dat het niet lukt vanuit Thma Bang, en gaan terug naar Koh Kong. James gaat verder naar Thailand, maar Petros en ik bereiden ons voor op het avontuur.
Na heel wat rondvraag vinden we toch iemand die denkt dat het mogelijk is om in Battambang te geraken via de Cardamom Mountains. Maar er zijn zo goed als geen dorpjes... Dus beetje proviand meenemen!
Onderweg rijden we door enkele mini dorpjes van slechts 100 inwoners, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel strooien hutjes gezien! Onvoorstelbaar hoe de mensen hier leven... met zeilen worden extra afdakjes gemaakt tegen zon en regen. Sommige hutjes hebben al een dak in staalplaat, en nog anderen hebben al centen en tijd gevonden om houten wanden te maken.
Mensen, kinderen, honden, katten, kippen, eenden, varkens, lopen hier allemaal door elkaar alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Vissen spartelen rond in kuipen, in enkele centimetertjes water... Als men honger heeft grijpt men iets vast een kapt men de kop eraf, en geloof me, niets van het beestje gaat verloren, alle ingewanden worden zel ergen in verwerkt! Alle beentjes worden binnengespeeld door de vele honden, want iets anders krijgen ze niet. Rijst is de basis van elke maaltijd.
Op zekere avond worden we uitgenodigd bij de oudste man van het dorp, die duidelijk al onder invloed is... onmiddellijk worden blikken bier aangebracht, wordt er ricewine geschonken, en wordt er minstens elke 2 minuten geklonken en dus glaasjes leeggedronken! Communicatie is een probleem, maar samen drinken lukt zonder problemen! De ricewine is enorm troebel en stinkt echt walgelijk. Een local toont zat er allemaal in het vatje ricewine zit: allerlei bladeren, takken en benen, schedel van vleermuis,... hmm, lekker... maar stijgt vooral pijlsnel in je hoofd!
De tocht van Koh Kong naar Battambang heeft Petros mooi in woord (en beeld) gebracht op zijn blog: http://www.cyclinginflipflopland.blogspot.com/2012/01/cardamons-part-ii-thma-bang-to.html
Een mooie uitdaging, waarvan we heel intens genoten hebben! Een aanrader, als je geen schrikt hebt om 4 dagen lang 3 keer daags rijst (vooral met ingewanden te eten), er niet tegen opziet in hangmat te slapen, tevreden te zijn met enkel een emmer bruin water om al het stof van je af te wassen...
Bekijk mijn foto’s: https://picasaweb.google.com/rekkieboy/Cambodia2011#
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
