off the beaten track again: Seam Reap -Stung Treng

Na de tempels, terug op de fiets, Petros heeft gelijklopende plannen, en we nemen ’road 66’. Op de landkaart is dit duidelijk de kortste weg van Seam Reap naar Stung Treng, en vermoedelijk de mooiste, niet toeristische, en meest uitdagende weg! Niets is minder waar! Al snel merken we dat we hier niet op de ‘legendary Route 66’ zitten…
We starten met ongeveer 40km asfalt. Voorbij Boeng Maelea genieten we van mooie, brede vlakke dirtroads, dus alles leek makkelijk en we namen veel rustpauzes. Echter, plots verandert de weg in aardewegen vol putten, water, modder… Een kleine misrekening van ons, want we geraken niet aan de verlaten tempel waar we planden te overnachten in onze hangmat! We fietsen nog wat door in het donker tot we enige beschaving vinden en mogen uiteindelijk blijven slapen in een hut van een plaatselijke familie, midden in de bossen. Even verderop kunnen we ons opfrissen in een plas bruin water, grappig, maar voldoende om al het meeste vuil en stof van ons af te wassen! Het weinige regenwater dat men hier opvangt van hun dakje, wordt gebruikt om te drinken en te koken… We krijgen rijst en vis voorgeschoteld, in de rijst zitten nog wat levende mieren maar dat stoort ons niet... gewoon goed knabbelen voo rte slikken! De vis is superlekker! Ja, echt wel ;-) Slapen doen we in de hut, naast man en vrouw met baby. Onder de hut slapen zeker nog 5 mensen in hangmatten, ik denk broers en zussen en de opa. Er worden ook verschillende vuurtjes gemaakt onder de hut, we dachten voor warmte in de hut. In de hut zien we de andere wand niet, de rook is niet te harden! s’ Ochtends licht geirriteerde luchtwegen…

De dag erop werden de wegen er niet beter op. Maar dat is nu net waar we op zoek naar zijn stellen we vast! (asfalt vermijden, maar toch van de ene stad in de andere geraken) Na enkele splitsingen die op geen kaart te vinden zijn, veel rondvragen en toch nog verkeerd rijden, vinden we de juiste tracks. We kregen van alle soorten terrein onder de wielen, gaande van gravel, aardewegen, karrenspoor tot jawel ZAND! Je kan hier dus niet altijd van een weg spreken… Zand maakt fietsen onmogelijk, dus afstappen en duwen die handel!
Kort nadat de nacht is gevallen komen we in een dorpje Phnom Deik, waar we een brede asfaltweg kruisen, we overnachten er in een eenvoudig guesthouse en genieten van de welverdiende douche! (we vragen ons af of het ons ooit zal lukken om eens voor donker een slaapplaats te vinden)

Na Phnom Deik fietsen we op vrij eenvoudige dirtroads, hoofdzakelijk op stukken die klaargemaakt worden voor asfalteren! Volgend jaar is dit helemaal niet meer wat het hier ooit geweest is! Een strook van 50m breed wordt momenteel ontbost, vermoedelijk om een breedte van 10m te asfalteren, misschien wel 15m… Onvoorstelbaar!
Opnieuw door enkele typische arme dorpjes, kippen en varkens bij de vleet… Er is her en der elektriciteit, maar hoofzakelijk wordt eten en drank bewaard met behulp van grote ijsblokken die men in koelboxen bewaard!
Enkele toevallige ontmoetingen met dezelfde man leidde ertoe dat we ‘s avonds schildpad proefden! Hij had het arme beestje (25cm lang) onderweg gevonden en ons getoond toen het nog leefde! Ongeloofelijk, in Combodja eten ze echt alles op! Wegens geen guesthouse sliepen we opnieuw in onze hangmat, onder een hut bij een man thuis (in de buurt van Chep).
De laatste dag idem terrein als dag ervoor, we kwamen rond 16u in Thalabarivat aan, waar we rechtstreeks de ferrryboot opreden en naar Stung Treng vaarden!

Opnieuw een uitdagend traject van 4 dagen beleefd, waarop we geen enkele andere toerist/buitenlander gezien hebben!


Bekijk mijn foto’s: https://picasaweb.google.com/rekkieboy/Cambodia2011#


Hier vindt je Petros’ verhaal
http://www.cyclinginflipflopland.blogspot.com/2012/01/siem-reap-to-stung-treng-320km.html