Terug in Bangkok, klaar voor Birma!

Opmerkelijk hoeveel rijker Thailand is in vergelijking met Laos... Grote en brede wegen, fabrieken, overal supermarkten, elektrowinkels met alle nieuwtjes, internetcafe's, overal grote tempels en allemaal overdreven versierd en bekleed met veel bladgoud. En natuurlijk ook overal toeristen... Het lijkt me zo Westers allemaal, je kan hier alles kopen wat je maar wil!

Genoeg gefietst vind ik… het wordt me te warm overdag, de wegen zijn veel drukker en minder impressionant (tja, mijn eisen zijn hoog...), en na 4000 fietskilometers, willen de benen niet altijd zo goed meer mee...
En eerlijk..., eigenlijk wil ik gewoon aan de voorbereiding starten van mijn volgende uitdaging: Birma!
Het moet er geweldig zijn om te fietsen, amper geasfalteerde wegen, een vriendelijke bevolking die heel nieuwschierig zal zijn naar een blanke op een fiets, uitdaging voor overnachtingen (mensen mogen geen buitenlanders ontvangen zonder aangifte en toestemming van overheid/politie). Maar ik wil wel eens gewoon gaan backpacken op mijn eentje, zodat ik kan vergelijken met alleen rondtrekken op de fiets. En mijn laatste maand van mijn trip wil ik toch iets rustiger aan doen, zodat ik niet helemaal uitgeput terugkom in Belgie!

De bus brengt me naar Chiang Mai, de 2e grootste stad van Thailand…
Hier geniet ik van een massage, een overvloed aan eten, en koop teveel spullen op de souveniermarktjes... In een rustige guesthouse aan de stadsrand ontsnap ik aan de toeristenmassa.
Hier ben ik op enkele kilometers van de Birmaanse grens, maar mag de grens niet over! Wel, 't is te zeggen, ik mag wel, met een 14-day permit, tot in het eerste stadje Kentung. Maar zelfs al heb je een geldig visa geregeld vanuit Belgie of vanuit Bangkok, dan nog mag je niet langer dan 14 dagen blijven, en niet verder reizen dan Kentung! Enige oplossing = Birma invliegen!

Maar zoals gepland keer ik terug naar Bangkok, ideaal om mijn fiets achter te laten, visa en vlucht te regelen. Ik neem de nachttrein en dat doet me denken aan 12 jaar geleden, toen ik naar Frankrijk reisde met de nachttrein! Fantastisch eigenlijk, ieder zijn bedje en met de gordijntjes dicht lig je in je eigen gezellig nestje! Het gemoedelijke licht kloppende geluid van de wielen op de sporen, en het zweverig dansen van de wagons wiegt me zo in slaap!

Terug in Bangkok zoek ik mijn vertrouwde guesthouse op, hier heb ik ook mijn rugzak gestockeerd de voorbije maanden. Ik haal weer waanzinnige toeren uit op mijn fiets door het superdrukke verkeer in Bangkok! Een van de toppers was een ritje van 8 km door het stad, met een grote kartonnen doos aan mijn schouder (om mijn fiets in te steken)! Ik had wel veel bekijks! Het moeilijkste was om de doos stil te houden aangezien die opwaaide door de wind, waardoor ik soms een volledig rijvak opeiste, of met de doos tegen auto's en bussen aanbotste :-) Tja, ge moet af en toe ne keer zot doen, zeggen ze!

Bij mijn bezoek aan de ambassade van Myanmar was ik niet alleen... een 150-mensen schuiven aan, vermoedelijk druk wegens maandag... Grappig, ik moet eerst 1 uur aanschuiven om een volgnummer te krijgen, en moet dan opnieuw wachten tot het mijn beurt is! Op de vragenlijst moet je wel heel veel info invullen: kleur haar en ogen, huidskleur, naam vader, beroep en jobinhoud, vorige jobs,... 3 of 4 dagen later mag ik terug komen om het visa af te halen, tussen 15:30 en 16:30!
Intussen heb ik de tijd om een vlucht te boeken, splinternieuwe dollarbiljetten te zoeken om te gebruiken in Birma (niet zo evident), souveniertjes kopen, haarknip en scheerbeurt, massage, bloggen, genieten van de lekkere specialiteiten in de vele eethuisjes,... Ik ga ook eens piepen in een mega-shoppingcentrum, Silom, voel me even in europa als ik kledij en prijzen zie. Heb me bij Mc-Donalds een Bic-Mac menu besteld en die heeft me heerlijk gesmaakt! Kwestie van te weten of ik het westerse eten nog kan apprecieren... Ik dacht dat dit wel te verantwoorden was in mijn geval :-)

Tijdens een wandelingetje in de buurt van Khoa San road loop ik Beate tegen het lijf! Tijd om ervaringen uit te wisselen bij een frisse Chang! Toch een kleine wereld, we ontmoetten elkaar 3 maand geleden op weg naar Seam Reap! In het Lamphu cafe/guesthouse, uitgebaat door een vriendelijke ladyboy, leren we de Thai 'Arm' kennen alsook 2 Nederlandse meiden Klaartje en Julia. Na veel bier, een curry, en een kamikaze bucket, wil Arm ons naar de 'happy place' brengen, tenslotte zijn we allemaal 'friends for tonight' (komt vreemd over, precies alsof we morgen geen vrienden meer zijn... maar ze bedoelen het goed) Zo belanden we in een reggaebar in Khao San, voor nog meer bier en plezier!


Bekijk mijn foto's: https://picasaweb.google.com/rekkieboy/Thailand2012